به خسرو لب لعل شیرین رسید

از او نور خواهند مردم بوام

چو می گر چه تلخ است طعم فراق

ازو شکرین است جان را مذاق

ولی لذت عشق فرهاد دید

به پولاد فرهاد خارا شکافت

مراد دل خود در آن سنگ یافت