به وصل از فراقش نپرداختی

مبارک زمانس است دور وصال

به شرطی که افزون بود اتصال

دل ار قیمت هجر بشناختی

نگویی که دل خسته ام در فراق

که با دوست پیوسته ام در فراق

ز دوری سخن گشت روز دراز