چه می آیی ای دل بدین خوان فرو؟

از اینجا به جای دگر می روی

چرا خفته ای خیز کاری بساز

که خود در پی تست خوابی دراز

که می آید این خان ویران فرو

چنان زی که در راحت آباد جان

بر آسایی از رحمت آن جهان