لعل تو در گوش من لولو لالا نهاد

شد متفرد ز مشک نافه به صحرا فکند

دوش به امروز داد وعده که کامت دهم

آه که امروز باز وعده به فردا فکند

لفظ تو از چشم من نظم ثریا فکند

قصد سرم می کنی وین نه به جای خود است

خاصه که ظل خدا سایه بدانجا فکند