پیش وقارش مقیم کوه کمر بسته است

گر به غمم می شود کار جهان ساخته

ز آتش رویت چو شمع چند بود ساخته

آنکه بود مدح شاه وورد زبان ساخته

وز طرف همتش طرف کمر بسته است

می دهدم هر سحر بوی تو باد شمال

زنده همی داردم جان به امید وصال