بعد از او دست امید از همه کوتاه کنید

ای بنات فلکی بر سر نعشش تا حشر

می کند موی گری زهره شما آه کنید

عمر کوتاه و درازی امیدش دیدید

دوش در خواب مرا حضرت بلقیس جهان

گفت کز من ببر این قصه به جمشید زمان

شهریاراطرف یار فراموش مکن