قصه عیسوی کهن گشن کنون به تازگی

بر دل ریش من بیا زخم جفای تازه بین

می گذرد خیال او روز و شبم به چشم دل

بر طبقات چشم و دل هان پی بای تازه بین

عارض نازکش نگر روح فزای تازه بین

از قبل لبش دهد دیده گهر به دامنم

دامن من زمان زمان پر ز عطای تازه بین