تازه کند زمان زمان عیش کهن میان جان

بر سر کاسه های می چنگ صلای نوزند

چرخ دوتاست بس کهن نیست نوایی اندرو

کو صنمی که بهر ما ساز سه تاز نوزند

نای که هر نفس چو نی دم ز هوای نوزند

آن دف دستیار کو حلقه بگوش مطرب است

مطرب بزم هر نفس از چه قفای نوزند