ماند و گر نماند او باد بقای روی تو

آینه جمال جان چیست لقای روی تو

آینه ای ندیده ام من به صفای روی تو

برگ گل است در جهان کو به رخ تو اندکی

می رود آفتاب وش خلق چو سایه در قفا

رخ بنمای تا خورد خلق قفای روی تو

ز آب و هوای روی تو یافته اند زندگی