دید مشاطه روی تو آینه داد رونما

جان و دل من ای خوشا آب و هوای روی تو

در دو جهان به جان تو را خلق همی خرند و من

هر دو جهان نهاده ام نیم بهای روی تو

آینه کیست تا بود روی نمای روی تو

روی مبارک تو تا در دل من گرفت جا

درد و جهان مرا کسی نیست بجای روی تو