قاضی چرخ می زند بی گنهم ز خود برون

راست از آن نمی شود پشت دو تای آسمان

اشک من است هر دمی غسل ده تن زمین

آه من است هر شبی قلعه گشای آسمان

من چه کنم نهاده ام تن به قضای آسمان

من ز جفای آسمان بر در شاه می روم

کاهل زمانه را درش هست بجای آسمان