حرز وجود خود ملک ورد دعای شاه را

فسحت ملک توست در مرتبه ای که آسمان

بر نتواند آمدن گرد سرای شاه را

مدح تو من نکرده ام ورد زبان که کرده است

من ز ثنای حضرتت عاجز و قاصر آمدم

زانکه نیافتم کران بحر ثنای شاه را

صورت طالعت خرد می نگریست در ازل