خاطر ما وصف ذاتش چون تواند گفت چون

آستانش لامکان روح الامین دربان اوست

با همه رفعت که دارد آسمان چون بنگری

گوشه ای از گوشه های گوشه ایوان اوست

ناطقه مدهوش و دل سرگشته، جان حیران اوست

آنکه ذات او مقدم بر وجود عالم است

بهر ایجاد وجود او وجود آدم است