پوشید آفتاب پلاس سیاه شب

ایام خاک بر سر خورشید و ماه کرد

صبح این خبر به نوحه ز مرغ سحر شنید

از تاب سینه زد نفسی سرد و آه کرد

از کهکشان و سنبله ترتیب کاه کرد

باد اجل چراغ امل را فرو نشاند

وز دود آن چراغ جهانی سیاه کرد