ای چرخ بی حیا به چه چشم و کدام روی

از کهکشان و سنبله ترتیب کاه کرد

باد اجل چراغ امل را فرو نشاند

وز دود آن چراغ جهانی سیاه کرد

خواهی به روی خسرو ایران نگاه کرد

بایست یاد کردنت آن لطف و سعیها

کاندر مدار کار تو دلشاد شاه کرد