عقد زلفت را نمی شاید به انگشتان گرفت

در کمند طره ات پیچی و تابی دیگرست

سایه بان بر مه چرا بندی به دفع آفتاب

زآنکه زیر سایه بانت آفتابی دیگرست

زآنکه عقد زلف شست را حسابی دیگرست

دیده ام یک شب خیال نقش رویت را بخواب

دیده زان شب باز در سودای خوابی دیگرست