بر بساط او چو گردون صد هزارش نانخور است

پادشاه تاج بخش با ذل صاحبدل است

شهر یار کامگار عادل دین پرور است

کیست گردون تا به نان خور کند بازار گرم

هر طرف کانجا غبار نعل شبدیزش رسید

خاک آن اطراف تا صد میل کحل اغبر است

از پی زیب بزرگی بر سپهر این بیت من