جان خود چون پیاله بسپاریم

ساقیا از خمار می میریم

شربتی ده به ما که بیماریم

بوسه ای ده به ما که تا به لبت

ما نه از زاهدان صومعه ایم

ما ز دردی کشان خماریم

زاهدان از کجا و ما ز کجا