جام سیری دهد مرا هر دم

دل ز سودای زلف اوست به بند

روی او پشت تو به را بشکست

سرو از بیخ زاهدان بر کند

لب او کرده چاشنی از قند

هر که مجنون بند طره اوست

بند می بایدش چه سود از بند