آفتابی نهان به سایه گل

چند بر خاک باد پیمایی

توده خاکی آن نمی ارزد

که تو دامن بدان بیالایی

گل چه بر آفتاب اندایی

آفتابا عجب چه خورشیدی

که تو با سایه بر نمی آیی