بسته بر مدح خسروی زیور

کز سرش تا به پا فرو رفتم

بود بندش ز پند شیرین تر

نو عروسی است خوب روی و برو

آفتاب زمانه شیخ اویس

که زمانه بدوست دور قمر

کلک او دور عدل را پرگار