ای پیر مغان چه می زنی تن

ساقی بگذر ز ما و از من

آتش به من و به ما در افکن

غم بر دل من چو درد زد آتش

آن دردی سال خورد پیش آر

کو پیر من است در همه فن

پیری ز پی صفای باطن