وز تیره شب آتش رخش دید

ز امید دراز و عمر کوتاه

یک شب دل من به زلف او بود

گم کرد دران شب سیه راه

تابنده چو نور یوسف از چاه

بالای درخت قدس آتش

می زد به زبان دم از انا الله