یار از دم آتشین دمی گرم

تابنده چو نور یوسف از چاه

بالای درخت قدس آتش

می زد به زبان دم از انا الله

زد بر من و در گرفت ناگاه

دل راه هوا گرفت و ما راست

کار دو جهان خراب ازین راه