به موشان جبه سنجاب بخشد

به کرمی می دهد در شب چراغی

قمر با این همه کار و کیایی

بود هر مه شبی بی روشنایی

کولها در پلنگ و شیر پوشد

به بوئی کو کند در نافه افزون

کند آهوی مشکین را جگر خون