چون دست زهره پای قمر در نگار باد

خورشیدت از شمار غلاماندرگه است

بر در تر از غلام چنین صد هزار باد

گر ماه بر خلاف مرادت کند مدار

ماه قدح چو دور کند در سرای عیش

ناهید خوش سرای ترا پرده دار باد

هر کس که در یمین تو چون تیغ راسخ است