دایم چو خاتم تو به زر در یسار باد

ماه قدح چو دور کند در سرای عیش

ناهید خوش سرای ترا پرده دار باد

هر کس که در یمین تو چون تیغ راسخ است

تا هست کرد این مدر افلاک را مدار

دور تو چون مدار فلک برقرار باد

بی گرد فتنه دامن آخر زمان بچین