چو لعل یار در الفاظ رنگین

به عادت پیش تخت خویش بنشاند

ز سلک نظم و نثر آن بحر ز خار

طلب می کرد ازین طبع گهربار

معانی خویش و باریک شیرین

مرا گفت ای سخنگوی گهر سنج

چه پنهان کرده ای در کنج دل گنج؟