بنامم سکه نو زن سخن را

درین قرابه های سبز زرکار

نظامی را سیه شد در شهسوار

رواجی نیست آن سیم کهن را

مرصع ساز تاج و ذکر جمشید

منور کن چراغ چشم خورشید

عذار روشن خورشید عذرا