در آن ره چون قلم مشیا علی الراس

حریر شکرین را در قصب باف

ادای شکر همت کرده باشی

حق خدمت بجای آورده باشی

شدم در سخن سفتن به الماس

دل من در حجاب حجره فکر

نمی کرد آرزو جز شاهد بکر