میان ماه رویان آفتاب است

ازین خوبان که من دیدم به هر بوم

ندیدم مثل دخت قیصر روم

مه از شرم رخ او در نقاب است

تو گویی طینش از آب و گل نیست

ز سر تا پا به غیر از جان و دل نیست

به میدانست با مه در محاذات