مرا در دل هوایی میفزاید

به مژگان از برای دیده این خار

برون آرم گر از دستم برآید

بهر بادی که می آید ز کویش

صبا در مگذر از خاک در او

که کار ما ازین در می گشاید

عنان زلف او بر پیچ تا باد