ملک در طلعتش حیران فرو ماند

به سوی کاخ ما تشریف دادن»

چو پیش خسرو آمد ناز پرورد

حکایت های شیرین باز می کرد

به صد نازش به نزد خویش بنشاند

به دل گفت این پری حوری صفا تست

از آتش نیست از آب حیاتست