ز می چون چرخ روشن گشت ایوان

دوم ساغر به پیش خسرو آورد

ملک بر یاد جانان نوش جان کرد

قدح چون ماه شد در برج گردان

هوا از عکس می شنگرف گون شد

دل خاک از سرشک جرعه خون شد

چو جامی چند می در داد ساقی