طریقی جز فرو رفتن نبیند

همی گشت اندرون گرداب حیران

چو ما در موج این دریای گردان

هر آنکس کو در این دریا نشیند

در آن دریا به بوی آشنایی

ملک می زد به هر سو دست و پایی

ز تخت و بخت چون برداشت امید