به کار خویش می خندید و می گفت:

ملک زین غصه خون یار می خورد

به دندان سیب تن را پاره می کرد

انارش کرده با هم لعل و در جفت

«چرا چیزم باید جمع کردن

که خواهد دیگری آن چیز خوردن

ملک حیران به گرد بیشه می گشت