به ناز این قصه یک یک باز می گفت

مکن عیبم که این ها اضطراریست

اسا کار در بی اختیاریست

حکایت های خود ز آغاز می گفت

ملک جم را از آنجا ناز پرورد

پیاده تا لب دریا بیاورد

در آمد باد پائی بحر پیما