یکی ز آشتی روی بنمایمش

برانم شوم پیش او بی سپاه

بخوانم به آواز بهرام را

سپهدار بدنام خودکام را

نوازمش بسیار و بستایمش

اگر خود پذیرد سخن به بود

که چون او بدرگاه برکه بود