نظاره ماهرویان چون ستاره

به گوش رومیان از یک دو فرسنگ

همی آمد خروش و ناله از زنگ

تماشا را ز بام و برج باره

نفیر مرحبا می آمد از شهر

همه بانگ درا می آمد از شهر

ز وقت صبح تا شام از پی هم