قلم در آمد و شد تیغ ساکن

همه به روزی و پیروزی ات باد

سرت سبز و رخت سرخ و دلت شاد

جهان در سایه عدل تو ایمن

ز خسرو قیصر آن گفتار شیرین

چو بشنید و بدیدش رسم و آیین

ملک جمشید را نزد خود خواند