صد رهت جان به فدا رفت و نیفتاد قبول

گوشه ابر نقاب از رخ آن مه بردار

آن سمن رخ به وثاق دل ما می آید

خار این راه منم خار من از ره بردار

سر نهم بر سر کویت سرم از ره بردار

می برد باد سحر پی به سر کوی حبیب

ای دل خسته پی باد سحرگه بردار