چوبرق درفشان همی راند اسپ

خنیده سرافراز رویینه سم

سلیحش یکی هندوی تیغ بود

که درزخم چون آتش میغ بود

بدست چپش ریمن آذرگشسپ

چو آیینه گشسپ ویلان سینه نیز

برفتند پرکینه و پرستیز