به صنعت دامن خرگه برانداخت

نقل کن نقل از آن لب، نه به وجهی که شود

آگه آن نرگس سودا زده، ناگه بردار

به فراشی صبا ناگاه برخاست

ز خرگه بر ملک نظاره می کرد

چو غنچه در درون دل پاره می کرد

بتان نظاره دیبا و کالا