که: «هان،شمعا، بجای خویش بنشین

ز راه افتاده ام ، راهیم بنما

جوابی خواست دادن شمع بازش

زبان اندر دهن بگرفت گازش

مزن با شاه لاف عشق چندین

به آب اول بشو صد ره دهان را

دگر بگشا به ذکر او زبان را