گهی در دامنش چسبید شکر

بر آمد از دل عود و شکر دود

چو چنگ از غم خراشیدند رخسار

که می بایست کردن پشت بر یار

گهی همچون مگس زد دست بر سر

که «شاها ، از چه شکر را خریدی

به صد زیب و بهایش بر کشیددی؟