کبوتریست که به سرو آشیان دارد

فراغ دل به چنین منزلست کاین منزل

فروغی از رخ آن ماه دلستان دارد

دل گرفته هوایم درین سرا بستان

به هر کنار و به هر گوشه ای که می نگرم

ز آب دیده ما چشمه ای روان دارد

گمان مبر که کسی جان برد ز منزل عشق