ازین معنی بسی با او سخن راند

ز مطرب ماه قولی راست می خواست

نمی گشت او به گرد پرده راست

از آن پس پیش خود شهناز را خواند

به آواز آمد آن مرغ خوش آواز

جوابی داد خوش طاووس را باز

که ما مرغان بستان آشیانیم