شکر چون دید ماه خرگهی را

دو چشمش خفته بر برگ سمن مست

خطی بر لاله از عنبر کشیده

به خوبی لاله را خط در کشیده

خرامان بر چمن سرو سهی را

در آب نیلگون افتاده مهتاب

مهی درآب و ماهی در لب آب