همه شب دیده اش خونبار بودی

ولیکن داشت خسرو عنبرین فرق

نبود اندر میانش غیر این فرق

دگر شبها ملک بیدار بودی

شب تاری به مژگان لعل می سفت

ز آه و ناله اش مردم نمی خفت

همی گردید و چشمش خواب می جست