تو در آسایشی تیمار بیماری چه میدانی

شکر عود و شکر با هم بپرورد

بدین ابیات دود از جم برآورد:

تو در خواب خوشی احوال بیداری، چه می دانی

نداری جز دلازاری و ناز و دلبری کاری

تو غمخواری و دلجویی و دلداری چه می دانی

تو چون یک شب به سودای سر زلف پریشانش